Vandaag 9 weken geleden geopereerd!
Gisteren ben ik thuis gekomen uit het zorghotel Groot Bijstervelt in Oirschot!
Vorige week vrijdag naar Nijmegen geweest en is het gips eraf gegaan, zijn er foto’s gemaakt, heb ik artsen gesproken en heb ik walkers gekregen!
Alles volgens het buukske, alles volgens plan!
In het begin een heel raar gevoel zonder Gipsie en Gipsie!
De foto’s zien er goed uit, er is botaangroei te zien zoals de bedoeling is.
De artsen zijn heel tevreden en ze stonden ervan te kijken dat ik zo goed onder de voet uit kon
met het loopgips.
Ze dachten dat ik het “pinguïn loopje” al die tijd gedaan had, pfff nee gelukkig niet dat schoot niet op hè, gewoon doorlopen voelde een stuk beter! Ze waren er blij mee dat dat lukte!
Toen er werd gezegd dat ik echt bij een heel klein select gezelschap hoor waarbij twee voeten tegelijk geopereerd werden schoot ik wel een beetje vol…
Wat raakt je zo zei ze?
Nou gewoon, het komt ff binnen wat je net zei en dat alles tot nu toe zo goed gaat!
Ook al is het heftig geweest, zo voelt het niet, gewoon doen!

Nu 6 weken met de walkers aan de slag!
Kan zo de latten eronder doen en gaan skiën, motorrijden of noem het kaplaarzen!
Ze zitten best lekker maar het is een hele onderneming om ze aan te doen!
En ja, ze moeten altijd aan, ook als ik ‘s-nachts naar de wc moet!
Paar keer per dag mogen ze uit om met de voeten te oefenen.
Over 6 weken zijn er VLOS schoenen klaar (voorlopig orthopedische schoenen).
Over 3 weken aan laten meten en dan over 6 weken starten en in 2 weken tijd over van de walkers naar de VLOS schoenen.
En dan…..dan is het de bedoeling dat ik daarna weer confectie schoenen aankan!!!
Een stevige hoge schoen die boven mijn enkels sluit!
Dat had ik van mijn leven lang niet meer durven dromen dus als dat uitkomt is dat niet normaal fantastisch!!!
De keuze wordt reuze…..keuzestress
!
En anders wordt het een aangepaste schoen maar nooit meer zo ingewikkeld als het was!
En toen….toen kwam ik terug in Oirschot vorige week vrijdag met al het bovenstaande nieuws!
Ze stonden me al op te wachten, hoe lief is dat!
Vanaf toen begon het gejank 
, de tissues vlogen over tafel want iedereen begon mee te doen!
Zelf moest ik het allemaal nog ff laten bezinken en hoe fijn is het dan dat iedereen meeleeft.
Tranen van opluchting en blijdschap dat alles tot nu toe volgens plan verloopt!
De bikkel werd even gevloerd!
Toen mijn beentjes uit gips kwamen schrok ik wel van alle haren, ooh echt niet normaal!
Nou ja, ontharingsteam aan de slag in Oirschot en het was zo opgelost!
Toen begonnen de schilfers en velletjes, goeiendag zeg, niet te doen!
Onderbenen zijn wel schoon nu maar mijn voeten nog niet!
Al da “ouw vel” ben ik kwijt straks…..een compleet “nieuw velleke”!
Ellen 2.0 
In het Pinksterweekend thuis geweest en ik was eerder al een paar keer even thuis geweest.
Heel goed advies om letterlijk stap voor stap naar huis te gaan.
Kijken wat je nodig hebt thuis, waar loop ik nog tegenaan, wat kom ik tekort?!
Nu staat er een bed in de woonkamer waarop ik makkelijker mijn benen omhoog kan leggen.
Maandagavond terug naar Oirschot!
Dinsdag alles opruimen, inpakken en afscheid nemen!
In dat afscheid nemen ben ik niet zo’n held….het is wel een beetje een jankblog zo hè
!
Het is super goed geweest in Oirschot!
Hele goeie keuze geweest om naar het zorghotel te gaan!
En als je dan van het personeel hoort dat ze het eigenlijk wel jammer vinden dat je weggaat is dat alleen maar een goed teken denk ik!
Ellen, je hoort eigenlijk gewoon bij ons!
Leuk om dat te horen!
Maar ook de “harde kern” heeft afscheid genomen en gaat door naar de volgende fase in het revalideren.
En zo hoort het ook!
Fijne, bijzondere vriendschappen ontstaan in het zorghotel!
En nu thuis aan de bak!
Oefenen, oefenen, oefenen maar ook leren doseren!
Op tijd in mijn hangmatje in de
!
Tot snel!
Liefs, Ellen 



