Donderdag 30 maart staat de operatie aan mijn twee voeten gepland!
Een paar weken geleden een paar telefoontjes gehad via beeldbellen met de St. Maartenskliniek.
Dat scheelt toch een hele rit en het was heel duidelijk zo, je ziet elkaar toch en je kunt prima overleggen.
De anesthesist heeft uitgelegd hoe ze het willen gaan doen.
Eerst worden mijn benen en voeten verdoofd.
Mijn benen via de bovenbenen en mijn voeten via de knieholtes.
In de knieholtes komt een slangetje met daaraan een ballonnetje met verdoving.
Mijn voeten zijn op die manier drie dagen verdoofd, ideaal dus!
Toen dacht ik tijdens dat gesprek, oké mijn benen en voeten zijn nu verdoofd en dan….?!
Dan ga je naar de ok en krijg je algehele narcose.
Prima, duidelijk!
De operatie zal 4-5 uur duren, dat is lang maar valt me nog niet tegen eerlijk gezegd!
Word ik wakker met nieuwe voeten!!!
Ik ben eraan toe, kom maar op!
In een eerder bericht heb ik uitgelegd wat ze precies gaan doen….voor degene die het nog eens terug willen lezen, dat kan dus!
Dan ben ik één of twee nachten in Nijmegen, daarna ga ik naar Oirschot naar het zorghotel Groot Bijstervelt!
Kamer is geboekt, ik ga volgende week woensdag kijken hoe het eruit ziet daar zodat ik alvast een indruk heb.
Het ziet er prima uit hoor als je op de site kijkt en verhalen hoort maar ik vind het wel fijn om even te gaan kijken!
En dan, dan zit je dus met twee onderbenen in het gips!
Daar kies ik zelf voor haha!
Dat wordt nog wat maar het komt goed!
De eerste vraag was al, hoe kom ik in Oirschot?
In de auto? Nou, lijkt me niet echt handig.
Heb al gevraagd of het met een ambulance kan, leek me wel vet!
Nee, die doen dat niet helaas.
Het wordt een rolstoeltaxi of toch met de auto maar dan moet ik nog wel ff vogelen hoe we dat moeten doen met twee voeten die verdoofd zijn en ik kan/mag niet belasten.
In een rolstoeltaxi kunnen ze me zo inrijden en gaan met die banaan, is misschien toch wel het beste!
Nog 8 weken en dan ben ik al geopereerd, het aftellen is begonnen…..
Maar eerst…..over 6 weken…..zitten we in Malaga!
Heel veel zin in
Voor mijzelf betekent dat ook, letterlijk afscheid nemen van mijn voeten!
Een paar weken geleden heb ik onze dochter en haar vriend opgehaald op Eindhoven AirPort.
We zaten een paar minuten in de auto en ze zei: Mam, hoe ga jij dat doen op het vliegveld en in Malaga?
Ja, uhmmmm, gewoon….
Weet je wat je moet doen mam, een rolstoel meenemen en daar moet je niks om geven, gewoon gaan zitten en je laten duwen, niemand kent jou daar!
Je moet wel kunnen genieten van die paar dagen!
Slik, pfffff die kwam wel even binnen…..
In eerste instantie dacht ik, ja doeiiii dat ga ik echt niet doen hè!
Maar in de auto, tijdens het gesprek dacht ik al je hebt natuurlijk helemaal gelijk!
Ja en ook ik heb dat soms even nodig, niet eigenwijs zijn maar een heel goed advies opvolgen!
Even laten bezinken en ik ben er nu wel aan gewend.
Maar toen, toen moest ik het nog voorleggen aan de Malaga dames!
En dan gaan ze los!
Dames, ik krijg het advies om een rolstoel mee te nemen naar Malaga!
Ja en jij denkt nu dat wij jou gaan duwen?
Ik keek ze heel hoopvol aan……dat gaan wij dus niet doen hè!
Wij vergeten jou, wij laten je zo van de berg afrollen.
Ik denk dat ik dat vlaggetje (zie foto) op die rolstoel maak zodat ze me altijd kunnen vinden!
Ooh Ooh Ooh er zijn al zoveel heerlijke grappen om gemaakt, dat vind ik echt beter dan dat dramatische gedoe, het is toch zo!
En weet je, het heeft ook voordelen!
Voorrang bijvoorbeeld…..al voel ik me dan wel wat bezwaard!
En als ze heel “lastig” zijn, de dames, dan ga ik ze terugpakken hè, dan ga ik zeggen als we ergens voorrang gekregen hebben: “Jaaaaa, het is gelukt, wie wil er nu zitten?”
Ik kijk ernaar uit!
To be continued….
Ooh ja, dinsdag is de trainingsdag voor revalidatieartsen in opleiding waar ik ga praten over mijn baclofenpomp.
Door middel van een vraaggesprek zal ik eea vertellen over mijn ervaring met de pomp.
Heel leuk om te doen!
Op naar Tilburg dinsdag!
Tot snel!
Liefs, Ellen
