Presentatie samen met mijn orthopedisch chirurg!

Op naar de St. Maartenskliniek in Nijmegen

Gisteren ben in naar de St. Maartenskliniek geweest in Nijmegen. De plek waar ik twee jaar geleden geopereerd ben. Ik reed ernaartoe en dacht toen ik er bijna was, goh dat kan ik eigenlijk wel zonder navigatie…..zou ook wel moeten onderhand haha…..

Dat grote verkeersplein daar verbaas ik met toch iedere keer weer over, Het Keizer Karelplein. Er komen zes wegen op dat plein uit, iedereen doet zijn ding op het plein en komt op de een of andere manier waar die moet zijn, hoe moet je me niet vragen, ja de verkeersregels goed in acht nemen maar verder heb je eigenlijk overal ogen nodig. Ik moet ‘m oversteken, best een uitdaging iedere keer weer.

Op de Berg en Dalseweg heeft een heel groot indrukwekkend gebouw jarenlang in de stijgers gestaan. Ik dacht dat het een kerk of klooster was maar het is het voormalige Canisius College, een katholieke hogere burgerschool en gymnasium maar vooral een imposant rijksmonument. In 2017 is het verkocht en aan de kopers de opdracht het indrukwekkende gebouw nieuw leven in te blazen. De wens van de opdrachtgever was enerzijds het monument gereed maken als veelzijdig woongebouw voor starters en young professionals. Anderzijds moeten de parels – de bijzondere ruimtes van het gebouw – toegankelijk gemaakt worden voor publieke functies zoals kleinschalige horeca en flexkantoren. De sprookjesachtige bibliotheek, die niet onder doet voor het Rijksmuseum, krijgt een eigen entree.

Ik ben er dikwijls langsgekomen, in de ambulance kon ik het mooi bekijken iedere keer. Nu toch eens opgezocht wat het precies voor een gebouw is, ik was benieuwd. De stijgers zijn inmiddels weg en het is prachtig geworden. Wonen in een parel in Nijmegen! Heel mooi om het nu zo te zien.

Maar goed, ff afgedwaald onderweg, op de Berg en Dalseweg ben ik er bijna, nog een paar minuten naar de St. Maartenskliniek.

Wat ging ik daar doen?

Speciale uitnodiging van mijn orthopedisch chirurg om samen met hem mijn verhaal te vertellen in een vraag/antwoord gesprek samen met hem. Hij belde mij een tijdje geleden. Ik heb twee vragen, ja prima ik ben benieuwd. De eerste is hoe het met je gaat en de tweede of je me wilt helpen? Een praatje gemaakt en toen zei hij dat hij een presentatie ging geven voor een groep verzekeraars. Hij zocht iemand met een bijzonder verhaal en tja dan zit je goed bij mij haha. Kun je 19 juni, ik heb geen seconde na hoeven te denken, ja ik kan 19 juni! Oké, super leuk, je hoort nog van ons maar schrijf het alvast op.

Tijdje daarna gehoord hoe en wat. Gisteren was het dus zover, op naar Nijmegen. Ik was er gelukkig op tijd, heel druk onderweg met files, ook dat nog. Best een beetje gespannen zat ik in de zaal tot ik aan de beurt was voor onze presentatie, toch een zaal van ongeveer 40 personen.

Samen met mijn arts zat ik voor in de zaal, gezellig aan een tafeltje. Hij stelde mij vragen en de bedoeling was dat het een natuurlijk gesprek werd. Dat is heel goed gelukt volgens mij. Wat vragen die hij stelde: Hoe begonnen de klachten? In welke activiteiten werd je beperkt? Hoe ben je hier terecht gekomen? Vond je het spannend? Hoe is het na de operatie gegaan? Zijn je verwachtingen waar gemaakt? Hoe gaat het nu? Kortom, het werd een interessant gesprek waarin na een tijdje veel duidelijk was voor de mensen in de zaal.

Na ons gesprek ging de physician assistent verder met de presentatie en daarna kwam mijn orthopedisch chirurg weer terug aan het woord. Hij heeft mijn casus besproken en dat is wel heel interessant om het eens vaktechnisch te horen. Ik zag mijn oude voeten weer op het scherm en tjongjonge dat kun je amper geloven. Ook zag ik me weer lopen bij het vooronderzoek eind 2022, jeetje wat een verschil met nu.

Hij heeft ook de röntgenfoto’s van na de operatie laten zien, met alle schroeven en (toen nog) de “breinaalden”.  Het filmpje dat ik op blote voeten loop zat er ook tussen, hoe gaaf!

Ik kan wel zeggen dat iedereen onder de indruk was! Dat je na ruim 20 jaar orthopedische schoenen nu weer gewone stevige schoenen aan kunt, niet normaal toch. Ook eigenlijk niet voor te stellen voor velen, dat hoorde ik zeggen. Ik ben echt gefascineerd door die schoenen zei een man, dat is voor jou nu zo’n groot verschil. Nou echt wel, alleen de keuze al, die is reuze. En kon je op blote voeten staan/lopen? Nee, nooit, geen denken aan! En nu zagen ze me dus lopen op dat filmpje in het Loop Expertise Centrum op blote voeten, wel met twee krukken maar het lukt wel.

Ik kreeg nog een berichtje: “Iedereen vond het onwijs interessant en mooi om jou verhaal te horen!” En ik, ik vond het onwijs leuk om te doen, om mijn verhaal te delen. Ik kom er weer achter dat het toch wel een bijzonder verhaal is terwijl ik dat helemaal niet zo voel, het is zoals het is, het loopt zoals het loopt!  En weet je, dat is maar goed ook……….anders ga ik nog naast mijn schoenen lopen! Nee, jullie kennen mij wel beter…….

Liefs, Ellen