Thuis op twee hoog!

Ik heb jullie even niet gesproken. Niet omdat ik niets te vertellen had, integendeel. De afgelopen weken stonden volledig in het teken van “den bouw” en ook de verhuizing. Een hele klus, ik had veel hulp hoor, daar ben ik heel dankbaar voor! Inmiddels woon ik in mijn nieuwe appartement en langzaam maar zeker begint alles op zijn plek te vallen.

Een heel bijzonder gevoel dat ik hier nu gewoon woon!

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de lieve kaartjes, berichtjes en appjes die ik de afgelopen weken heb ontvangen. Dat doet me echt goed. Dankjewel!

De eerste avond dat ik hier zat deed ik ‘s-avonds laat de lamp aan. Meteen dacht ik: volgens mij kan iedereen zo naar binnen kijken! Dat zal in de praktijk vast meevallen, ik woon tenslotte twee hoog, maar voor mijn gevoel moest daar als eerste iets aan gebeuren. Dus…gordijnen zijn afgelopen week besteld. Dat geeft straks toch net wat meer privacy en sfeer.

Inmiddels heb ik al een aantal keren gekookt op mijn nieuwe kookplaat. Wat werkt dat fantastisch met zo’n Bora kookplaat! Even wennen natuurlijk maar ik ben nu al enthousiast. Terwijl ik sta te koken kijk ik heerlijk naar buiten. Nou ja…af en toe ook maar even in mijn pannen kijken natuurlijk zoals ik de vorige keer al zei dat dat een slim plan zou zijn, dat is in de praktijk echt zo.

De basis van mijn appartement is op orde. Er moet nog van alles qua aankleding. Volgende week ga ik op zoek naar lampen. Dat vind ik nog best lastig, er is zoveel keuze. Nu hangen “de peertjes” nog even gezellig aan het plafond, ook dat hoort erbij.

Een favorietje in de woonkamer: een lief draaistoeltje in een zachte teddystof, vlakbij het raam. Iedereen die hier komt moet dat stoeltje even uitproberen. Tot nu toe is ie helemaal goedgekeurd, zo grappig.

Mijn balkon wordt inmiddels volop gebruikt. Met dit mooie weer al helemaal. Van de week begon ik met een vriendin. Even later zaten mijn schoonzus en mijn nicht er ook gezellig bij. Een zoete inval. Dat belooft veel goeds voor de zomer…gezellig toch! Van harte welkom.

Dus…ga je boodschappen doen bij de Albert Heijn in Reusel? Kijk gerust eens omhoog. Wie weet zit ik daar op mijn balkon met een kop thee. Aanbellen mag natuurlijk ook altijd, haha.

Vanuit mijn appartement kijk ik uit op het nieuwe plein (het is bijna klaar) en er is eigenlijk de hele dag wel iets te zien. Zo was er deze week Stef Stuntpiloot die dacht met de auto wel even door een heel smal padje tussen twee hekken te kunnen rijden. Je raadt het al…dat paste niet, gek hè. Tja, die hekken staan daar niet voor niks. Achteruit was ook nog een hele uitdaging. Soms denk je dan, ooh ooh ooh komt dit wel goed?!

Ondertussen gaat ook mijn medisch traject gewoon verder. Na de verhuizing vonden mijn tenen blijkbaar dat zij ook wel weer wat extra aandacht verdienden. De middelste teen aan mijn linkervoet werd nog eigenwijzer en inmiddels doet een teen aan mijn rechtervoet gezellig mee. Ja hoor…echt waar.

Ik heb de weg naar mijn orthopedisch schoenmaker inmiddels weer gevonden, mijn auto weet de weg denk ik wel eens. Er wordt hard gewerkt om mijn nieuwe witte schoenen zo goed mogelijk aan te passen. Bij spasticiteit blijft het steeds zoeken naar de beste oplossing. Eind deze maand staat de behandeling met Botox gepland. Dat vind ik best spannend maar ik hoop vooral dat mijn voeten/tenen daardoor wat meer rust krijgen.

Voor de wissel van mijn Baclofenpomp heb ik nog steeds geen datum. Ik heb inmiddels al een paar keer geïnformeerd, maar voorlopig blijft het stil. Ach ja… mijn buik heeft nog steeds niet gepiept dus voorlopig: ginne stress!

Afgelopen week heb ik mijn tweede column voor het magazine De Stimulans van de PVVN ingestuurd. Een hele leuke uitdaging voor mijn “schrijverskunsten”.

Ik ben benieuwd hoe de scholingsdag voor de arts-assistenten is verlopen, waarin mijn casus werd gebruikt. Volgende week zal ik eens vragen hoe het is verlopen. Ik ben heel benieuwd. De volgende keer zou ik er stiekem best graag zelf bij willen zijn. Wie weet…

Kortom…ik ben verhuisd, de gordijnen zijn onderweg, de lampen komen nog en ondertussen voelt mijn nieuwe stekkie steeds meer als mijn eigen plekkie. Er is nog genoeg te doen qua aankleding maar dat komt allemaal wel.

Stap voor stap!

One step at a time!

We spreken elkaar.

Ga je binnenkort op vakantie? Dan wens ik je alvast een hele fijne vakantie toe. Geniet ervan!

Liefs,

Ellen