Ik hoor jullie zeggen, is dat al drie jaar geleden, ja dus, echt waar!
Ik weet nog goed dat ik hoorde wanneer het zou gebeuren.
De operatie aan mijn voeten op 30 maart 2023.
Een moment waar ik naartoe leefde maar waar ook zoveel vragen omheen hingen. Wat ik wel wist, ik was er helemaal klaar voor.
Hoe zou het gaan?
Wat zou het me brengen?
Maar vooral…hoe kom ik er weer uit?
De dag zelf staat me nog helder bij.
De spanning, de voorbereidingen…daarna, overgeven, laat het maar gebeuren.
Niet alleen aan de operatie maar ook aan alles wat er daarna zou komen.
Toen begon het pas!
Step by step! Mijn motto geworden inmiddels.
De eerste stappen waren, tja, wat zal ik zeggen…niet echt charmant.
Zoeken naar balans, letterlijk en figuurlijk.
Accepteren dat het even anders ging dan ik gewend was.
Geduld is niet altijd mijn sterkste kant, maar ik heb het wel geleerd, of in ieder geval, een beetje.
Drie jaar later, 30 maart 2026, vandaag!
Als ik nu terugkijk, zie ik niet alleen het herstel van mijn voeten.
Ik zie vooral wat het mentaal met me heeft gedaan.
Ik ben anders gaan kijken, naar mijn lijf, naar mijn grenzen.
Misschien nog wel het meest: naar mezelf.
Het ging niet in een rechte lijn.
Dat doet het eigenlijk nooit.
Drie stappen vooruit en twee terug is nog steeds vooruit.
Als je dat onthoudt, blijft je glas vanzelf halfvol.
Ja…een keer mopperen mag.
Gooi het eruit en huppakee weer door, blijf positief.
Elke stap, hoe klein ook, heeft me gebracht waar ik nu sta.
Mijn voeten doen weer mee.
Niet altijd perfect, maar goed genoeg en dat is al heel wat.
Van orthopedische schoenen naar operatie aan 2 voeten, 8 weken gips waarvan 4 weken met de breinaalden (weet je nog?), walkers, voorlopige orthopedische schoenen na de operatie, wandelschoenen, zwarte lak laarsjes en binnenkort hogere witte sneakers. Witte schoenen, het is een eeuwigheid geleden, helemaal frêêt mee straks dat weet ik zeker.
Tussendoor nog twee keer wat schroeven laten verwijderen, dat was peanuts achteraf bekeken. Van de week mijn orthopedisch chirurg nog aan de telefoon gehad en ik heb hem wel ff gezegd dat ik het jammer vond dat ik toch nog onder zijl moest omdat de blokverdoving op dat moment nog niet voldoende werkte. Had graag even bij gekletst, alsof hij daar tijd voor had onder de operatie haha. Als ik iets voor je kan doen w.b.t. ervaringsdeskundigheid moet je me echt bellen heb ik gezegd. Dat gaat hij doen.
En ik?
Mijn lijf en ik zijn nog steeds in overleg…maar we komen er meestal wel uit.
Ik voel meer rust, meer vertrouwen voor mezelf en voor hoe dingen lopen.
Ik had toen geen idee waar ik drie jaar later zou staan.
Als ik nu kijk dan denk ik: Het is goed zo!
Ik ga gewoon weer verder:
Step by step!
Wandel met je hart en je voeten zullen volgen!
We spreken elkaar.
Liefs, Ellen
16 reacties
Is weer mooi verwoord Ellen. Keep in touch. 🥰
Dankjewel Fred! Fijn dat je mee leest.
Wandel met je hart en je voeten zullen volgen. Maar als je tussen de regels doorleest is het gewoon een rollercoaster, toch?
Mooi geschreven weer. Succes weer!!
Hey Annette, dankjewel! Mooi dat je het zo aanvoelt. Het was zeker een rollercoaster maar ook eentje die me veel heeft gebracht.
Goed beschreven…ervaar het nu ook zo ongeveer op die wijze..
Hey Arie, nog zo’n doorzetter! Knap hoe ik je bezig zie op de fysio. Tot snel weer hè.
Hoi Ellen. Wat heb jij in die jaren veel ervaring opgedaan. Hopelijk kun jij nog veel betekenen voor anderen die ook voor moeilijke keuzes komen te staan……
Alle goeds voor jou !!!!!
Dankjewel Marjan, dat is super fijn om te kunnen doen. Ook alle goeds voor jullie.
Nog heel veel succes en blijf zo doorgaan.
Dankjewel Kees, dat ga ik zeker doen! Groetjes en ook aan Gerrie hè.
Ellen wat een proces heb jij doorlopen, ik herken mezelf wel een beetje in jou verhaal.
Wat ontzetten goed en mooi verwoord hoe je het hebt doorlopen. En heel fijn dat je het nu op een andere manier ervaart. Zal veel kruim gekost hebben maar ook wat gebracht hebben. Marie-Jose
Hey Marie-José, dankjewel. Jij hebt ook al heel wat gehad, vandaar die klik op de fysio, dat voel je gewoon aan. Twee neuzen dezelfde kant op, vooruit kijken. Ik zie je morgen, het is ook altijd gezellig, trainen en kletsen. Wij kunnen dat haha.
inderdaad step by step, stap voor stap. En dat geldt niet alleen voor lopen, maar ook voor veel andere dingen in het leven. Weer mooi verwoord 🙏
Dankjewel Wilma, dat geldt zeker voor veel dingen. Super fijn dat je mee leest.
Weer super mooi verwoord ,Knap hoor hoe je dat allemaal doet groetjes
Mooi hoe je dit verwoord. Het klinkt bijna simpel, maar dat is het (natuurlijk) niet. Het is een zoektocht naar hezelf, je grenzen. Jouw altijd positieve blik helpt daar enorm bij. Fijn dat ik aan de zijlijn je levensreis mag volgen.