2025 – Een jaar waarin ik opnieuw ging staan

Na een tijd van stilte merk ik dat de woorden langzaam terugkomen.
Ze hoeven niets op te lossen, alleen weer even adem te halen op “papier”.

Voorzichtig kloppen ze aan, alsof ze vragen: “Mag het weer?”
En het antwoord is: ja, het mag weer.
Stap voor stap, woord voor woord, vind ik mezelf terug.

Schrijven helpt me om in kleine bewegingen vooruit te kijken, te helen en vertrouwen te houden in wat nog komt. Misschien is dit geen groots begin, maar het is een begin. Soms is dat precies genoeg.

Kwetsbaarheid vraagt moed en die durf ik nu weer toe te laten.

2025 was een jaar waarin veel verschoof. Niet altijd zichtbaar aan de buitenkant, maar des te meer vanbinnen. Een jaar van loslaten en opnieuw ordenen. Van afscheid nemen van wat niet langer paste en voorzichtig ruimte maken voor wat nog vorm mag krijgen.

Er waren momenten van twijfel en zoeken, maar ook van helderheid. Van stilstaan om daarna weer een stap te zetten. Soms klein, soms groter dan gedacht.

Schrijven voelt weer als thuiskomen.

Dit is geen terugblik vol details en geen vooruitblik met grote beloftes.
Het is een plek om stil te staan bij wat beweegt  en soms nog even zoekend is.

Welkom!

Voeten

Hoe ist met je voeten, Ellen?
Goed, kan ik je zeggen.

Ze zijn mooi slank, zeiden ze vandaag nog bij Buchrnhornen in Tilburg, waar ze mijn steunzolen zo fijn bijhouden. Begin februari mag ik weer nieuwe schoenen uitzoeken met nieuwe steunzolen, een mooi vooruitzicht.

Ik had contact met de orthopedisch chirurg in Nijmegen. Tenminste, dat dacht ik. Bleek ineens iemand anders op zijn stoeltje te zitten. Prima hoor, maar die gaat niet knutselen aan mijn voet dacht ik.

Het plan: twee schroeven uit mijn rechtervoet verwijderen, oké dan.
Maar ondertussen is er nóg een schroef, in mijn rechter grote teen, die inmiddels heel zichtbaar onder mijn nagel zit. Ik kan ’m bijna vastpakken, een tikje luguber.

Dus ik heb gebeld. Wat gaan we hiermee doen?
Begin januari word ik teruggebeld door mijn eigen vertrouwde chirurg (zover heb ik het al gekregen, haha). Samen gaan we bekijken wat verstandig is. Liever alles in één keer dan over een half jaar nóg een keer denk ik dan.

Ik heb er geen last van, maar beter vóór zijn dan genezen.
Zoals mijn revalidatiearts zei: “Peanuts, Ellen. Doen ze even.”

Fysiotherapie

De afgelopen maanden heb ik veel gelopen op de loopband bij de fysiotherapie Van der Heijden & Damen.
Ik moet aan de gang blijven, geldt voor velen van ons denk ik. Dus ja, lopen, lopen, lopen.
Roeien doe ik ook. “Ooh, goade wir nar den overkant?”
Yep, ik zal uitkijken dak nie in ’t water kuukel.

Goed voor die lange benen, lange halen, snel aan de overkant, ideaal!
Na het lopen en roeien volgen nog wat apparaten voor benen, armen en buikspieren.

Ik heb nog steeds twee keer per week fysiotherapie. We werken vooral aan balans en evenwicht. En weet je wat ik nu een paar keer heb gedaan? Oefeningen met een VR-bril.

Zó leuk en ook heel apart.
Sta je daar met zo’n bril op en zegt mijn fysiotherapeute: “Druk maar op start.”
Oké dan.

Van buitenaf ziet het er vast vreemd uit, sta ik daar in het luchtledige een spelletje te starten. Maar het werkt echt. Zet me in een lege ruimte en ik vind dat nog steeds spannend. Met die bril op kan ik tennissen of gasleidingen repareren.

En ja, die bal moet terug en die leiding mag niet lekken.
Dus ik doe het gewoon. Hoe dan? Geen idee.
Maar de techniek helpt, het maakt het trainen ook nog eens afwisselend.

Baclofenpomp

Het afgelopen jaar heb ik best wat mensen gesproken als ervaringsdeskundige. Dat blijft bijzonder en waardevol om te mogen doen.

In mei of juni krijg ik een nieuwe baclofenpomp. Dan al?
Jazeker, deze heb ik sinds oktober 2019 en de batterij houdt ermee op. En nee, ik kan me niet aan de stekker leggen… da zou hendig zijn.

Het stelt gelukkig niet zoveel voor: ritsje open, oude pomp eruit, nieuwe erin, ritsje dicht en weer door. Het slangetje naar mijn ruggenmerg blijft gewoon zitten.

Daarover later vast meer.
Dat komt wel goed.

Vooruit

Voor 2026 wens ik iedereen ruimte toe, ruimte om te groeien en om te zijn wie je bent, op je eigen tempo!

Een nieuw jaar is al een nieuw boek met 365 pagina’s, elke dag een nieuw hoofdstuk. Schrijf je eigen verhaal en maak het onvergetelijk!

Proost op het nieuwe jaar!
We spreken elkaar!

Liefs, Ellen